Henk Gombert (1956): dichter/ beeldende kunstenaar – autodidact.

Ik werk met: 

  • Olieverf, pigment/ lijnolie met paletmes, lappen, vingers, nagels op doek.
  • Droge naald etsen
  • Poëzie/ proza

 

Naar aanleiding van het fotograferen van het werk van verscheidene beeldend kunstenaars, in de jaren tachtig, ben ik gestopt met fotograferen en ben ik me gaan toegeleggen op het schilderen. Olieverf op doek. Vanuit zwart/wit naar primaire kleuren. In het schilderen vind ik mijn eigenheid terug. Het schrijven van poëzie/ proza ben ik begin jaren negentig serieus gaan nemen. Ik ben niet op zoek naar een stijl van schrijven, maar kies de stijl bij het onderwerp.

In mei 1996 ben ik in Zutphen komen wonen en heb de IJssel en zijn uiterwaarden ontdekt. Het werken in groentinten was de uitkomst van een lange zoektocht hoe indrukken van dit rivierenlandschap met zijn structuur en grilligheid weer te geven. Wit als reinigend zoals water dat is, zuiver, helend, wassend. Luchten soms weggelaten, als een idee van ruimte weergegeven. 

 

         De IJssel, die door de glooiende uiterwaarden meandert, nodigt mij uit te dolen in een land met zich steeds wijzigende perspectieven.

Ik voel me enerzijds onderdeel uitmaken van deze uiterwaarden, tevens een toeschouwer, een passant in dit oude land, de vergankelijkheid. De door de rivier getekende vormen van land veranderen bijna dagelijks van vorm. Waar de glooiende uiterwaarden hun schoonheid tonen, waar zich slingerend de rivier doorheen beweegt, waar het water speelt met licht, waar het licht altijd anders valt, waar de wind vrij spel heeft.

 

        Voor mij zijn de uiterwaarden op hun mooist zodra in het voorjaar het water zakt en het zonlicht in plassen tussen het hoge gras reflecteert. Scherp witte lichten in een schitterend, dansend rivierlandschap. Land, lucht en water scheppen hier een wereld van stilte.

 

        Het schilderen en schrijven is voor mij onlosmakelijk aan elkaar verbonden, het vult elkaar aan, het weerspiegelt elkaar. Mijn Droge naald  etsen zijn een spel van; 'Tussen licht en donker.' Ze sluiten aan bij mijn poëzie.

 

        Ruimte, beweging en perspectief, drie basis elementen om me vrij te voelen een landschap te creëren.